Pisa bezoeken: onze ochtend tussen de toren, dom en musea

Onze ochtend in Pisa – veel meer dan alleen een scheve toren

Op de officiële site van de 🔗 Dom van Pisa boeken we ons ticket om het bekende Piazza del Duomo te bezoeken. De toren zelf slaan we over, we hoeven allebei eigenlijk niet zo nodig naar boven. Van de week las ik nog dat iemand met een hoogwerker eruit gehaald moest worden vanwege evenwichtsstoornissen en laat ik daar nou ook snel last van hebben. Maar ons gaat het vooral om de kathedraal (de dom), de doopkapel en de grafkapel, en we kiezen meteen voor een combiticket met twee musea erbij.

Natuurlijk beginnen we met de klassieker: een foto met mijn hand tegen de toren. Ik had mezelf nog zo beloofd dat níet te doen, maar John zei dat dit er écht bij hoort. Dus toch de klassieke foto gemaakt net als alle andere toeristen.

De scheve klokkentoren (campanile) – waarom hij zo scheef staat

Hoewel we hem niet beklimmen blijft het bijzonder om hem in het echt te zien: niet alleen omdat hij scheef staat, maar omdat het op zichzelf al een prachtig bouwwerk is van bijna duizend jaar oud.

De toren helt omdat hij gebouwd is op drassige, zachte ondergrond. Al tijdens de bouw in 1173 begon hij langzaam te verzakken, Pisa ligt immers op de moerassige monding van rivier de Arno die op zee uitkomt. De fundering bleek te licht voor de ondergrond, waardoor de toren steeds verder uit het lood raakte. In de jaren ’90 is hij uiteindelijk gestabiliseerd en verankerd, zodat hij niet verder kan kantelen. Hij staat nu ongeveer 4 graden uit het lood, wat neerkomt op ruim 4 meter scheef aan de top. Als je hem wel wilt beklimmen moet je een tijdslot hiervoor boeken. Met zijn bijna 300 treden is de toren ruim 50 meter hoog

De doopkapel

Onze eerste stop is de doopkapel, ook wel het Baptisterium genoemd. Dit marmeren ronde gebouw is de grootste van Italië. Binnen is het licht prachtig en hoor je de bijzondere akoestiek. Het interieur is eenvoudig, maar het gebouw zelf is een prachtig stukje bouwwerk. Je kan met de trap naar de eerste verdieping en kijkt dan neer op het bronzen beeldje van Johannes de Doper. Buiten kijk je uit over de kathedraal en het plein. De bouw van de kapel startte in de 12e eeuw en hij is net zo hoog als de klokkentoren.

De grafkapel (Camposanto)

Daarna lopen we door naar de grafkapel, waar bisschoppen en andere vooraanstaande personen door de eeuwen heen zijn begraven. De marmeren sarcofagen liggen in oplopende jaartallen langs de muren. Aan de zijkanten hangen oude fresco’s die momenteel worden gerestaureerd. De binnen gelegen patio met rondom een promenade vol tombes is indrukwekkend om te bezoeken.

Veel toeristen beperken zich tot een foto met de klokkentoren en een enkeling betreedt nog even de kathedraal. Het is eigenlijk jammer dat er zo lacherig wordt gedaan over Pisa en alleen de scheve toren het boegbeeld is. In werkelijkheid is dit hele complex al vanaf 1018 gebouwd. De marmeren gebouwen zijn dus meer dan duizend jaar oud en zelfs ouder dan het Vaticaan. Alleen daarom al zijn ze absoluut de moeite waard. Ons advies is dus ook om een combiticket te nemen.

De kathedraal

Onze volgende stop is de kathedraal van Pisa. Van binnen doet hij me denken aan de oudste basilieken van Rome, waarschijnlijk uit dezelfde periode. De grote marmeren pilaren, het met goud vergulde plafond en de rijkelijk versierde gevel maken dit tot een prachtige dom. Binnen ligt het gemummificeerde lichaam van Ranierie, Pisa’s patroonheilige uit de 12e eeuw.

Museum dell’Opera

Na ons bezoek aan de kathedraal bezoeken we ons eerste museum: het Museo dell’Opera. Je ziet er relikwieën uit de 11e eeuw, oude beelden, ornamenten en originele kunstwerken die ooit in de kathedraal hingen. Het gebouw zelf is ook monumentaal. Zodra je de tuin inloopt, heb je een schitterend uitzicht op de toren. Prachtig voor de foto en geen toerist voor je neus te bekennen. We eindigen boven in het restaurant, waar je heerlijk uitkijkt over het hele complex.

Tip: Boek je tickets voor de Dom, doopkapel, grafkapel en musea vooraf op de officiële website. Je loopt zo overal door, en bij Museo dell’Opera krijg je zelfs voorrang op een tafeltje in het restaurant met uitzicht op de toren.

Museo delle Sinopie

Na de lunch bezoeken we ons tweede museum. Deze is ook mooi, maar vonden wij zelf iets minder indrukwekkend. Hier hangen delen van de fresco’s uit de grafkapel, samen met uitleg en originele tekeningen. Leuk om te zien hoe de scènes ooit bedoeld waren, maar van veel fresco’s is helaas weinig over, een groot deel is verloren gegaan. We zijn pakweg vier uurtjes zoet geweest in Pisa en gaan daarna lekker terug naar ons hotel aan zee in de kustplaats Marina di Pisa.

Conclusie: Pisa is zoveel meer dan de bekende foto bij de toren. De duizend jaar oude marmeren gebouwen, de serene grafkapel, de indrukwekkende dom en de musea maken het een plek waar je echt even teruggaat in de tijd. Heb je even genoeg van de mensenmassa, wandel dan even de oude stad in en bezoek de groene oase Orto Botanico of winkel langs de mooie galerijen bij Borgo Stretto. Je kan daar Keith Harings graffitikunstwerk Tuttomondo bewonderen. Voor ons was Pisa de perfecte start van onze Toscane‑route: rustig, mooi en verrassend veelzijdig.

Verblijftip: Marina di Pisa – Villino Ermione

Tijdens ons bezoek aan Pisa verbleven wij in Marina di Pisa, een rustig kustplaatsje op slechts een kwartiertje rijden van de stad. Wij sliepen in 🔗 Hotel Villino Ermione, een charmant authentiek hotel aan de haven uit 1900, dichtbij het strand en omringd door gezellige restaurantjes.

Het is er heerlijk vlak, waardoor je ook perfect kunt fietsen, je bent zo in Pisa, maar ook langs de kust kun je prachtig rijden. Marina di Pisa is daardoor een fijne uitvalsbasis: rustig slapen aan zee, maar toch dichtbij alle bezienswaardigheden.

Een aanrader als je Pisa wilt combineren met strand, ontspanning en een beetje lokale sfeer.